Marius-kjole

Etter at mariuskledene til den nye mannen i livet mitt var ferdig, hadde eg (som vanleg) ganske mykje garn att. Det er begrensa kor mange mariusplagg ein liten mann treng, så her måtte det strikkast til nokon andre. Resultatet blei ein kjole/tunika til ei lita frøken som eg gjerne brukar tid saman med. Kjolen blei strikka tidleg i vår, men sidan han skulle ligge under juletreet, kjem han ikkje i bloggen før no. Eg håpar han kjem til nytte.

Atter ein gong Marius

Ikkje så langt unna der Strikkerska bur i Trondheim, er det mykje snø. Ofte ligg han faktisk meterhøg rett utanfor døra, så det er berre å spenne på seg skia og ta seg ein tur. No er ikkje Strikkerska av det sprekaste slaget, men ho går i alle fall forbi barnefamiliar med ungar under tre år og dei fleste eldre damer over 90. Kokt i topplokket blir ho uansett, så sist påske forstod ho at det kunne ha gjort seg med eit hovudplagg med ventil, også kalt panneband. Her er resultatet. Det er brunt, så det passar ikkje til skikledene i heile tatt, men slike detaljar kan ein ikkje henge seg opp i.

Om det skulle vere kaldt på ein av skiturane, så er det alltids mogeleg å ha på seg Mariuslue. Denne er strikka av restegarnet etter eit prosjekt tidlegare i år, og ho sit tett og godt på hovudet.

Nokon Strikkerska kjenner godt, la også inn bestilling på Marius-lue, sidan den ho hadde i fjor hadde blitt altfor lita. Viss de ser ei raudsprengt, skigåande dame med mariuslue hengande som eit slips etter ei som er midt i tannfellinga og som også har mariuslue, så er det kanskje Strikkerska. Det er berre å gå forbi... :)



Heilt til slutt blei det eit par ganske nøytrale vottar i mariusfargar. Dei kan sikkert brukast på skitur dei også. No er det faktisk tomt for garn i posen som Strikkerska kjøpte på tilbod på Obs! Skal tru kva tid dei har sal neste gong? Ein kan jo ikkje vere garnlaus.